آرزويم اين است  

نطراود اشک در چشم تو هرگز
مگر از شوق زياد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

و به اندازه هر روز، تو عاشق باشی
عاشق آنکه تو رو ميخواهد
و به لبخنده تو از خيش رها ميگردد
و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت ميخواهد .

عزيزم شايد اگر من هم همون نزديکی ها بودم با يه شاخه گل سرخ مييامدم پيشت و روز قشنگ تولدت رو تبريک ميگفتم.
حالا اين صفحه ی سرخابی پل بين دل منو خودته
از صميم قلبم بهترين هارو برات ،از خدای مهربونمون ميخوام
تولّدت مبارک مهربونم

.

ما داريم ميريم که همديگرو فراموش کنيم
برای هميشه
پيش ميريم تا ديگه اسم و احساسی از هم نه تو دلمون داشته باشيم نه به زبون بياريم
ميريم که اولين تجربه ی عاشقی زندگيمونو خاکش کنيم
اونم ذره ذره
کاشکی ميشد اون همه خاطرات رو يجا خاک کرد،برای اولين بار سر خاکی که تازه رفتن زيرش خون گريه کرد و بعد از اون که ديگه ميدونيم چاره ايی نيست جز قبولش،قبول اينکه از بين رفته و ديگه وجود نداره،کم کم آروم گرفت با روزگار
ولی اينجور نيس،اينجور نشده
به اين سادگی ها فراموش نميشه
به اين سادگی ها نميشه تمام اون لحظه هايی رو که تو مغزت ازش تصوير داری پاک کنی
سخته سختر از اون چيزيکه تصورش رو ميکردم
حالا ،حال و روزگار آدمايی رو ميفهمم که تو زندگی مشترکشون احساس آرامش کامل ندارن ولی ميگن نميتونيم جدا بشيم از هم.
من نه زندگی مشترکی داشتم نه ربطه ی فيزيکی که صد البته احساسات آدمو پر رنگ تر ميکنه  نسبت به طرفش
ولی حالا حال و روزم اينقدر درد آور و غير قابل تحمله.
ای کاش ميدونيستم چجور ميشه فراموش کرد....

امروز بعد از روزگاری هوس قدم زدن توی بارون رو کردم
چه بارونی ميوومد
چه هوايی بود
چشمام فقط دونه های بارون رو دنبال ميکرد که هی ميباريدنو ميباريدن
هرچی ميخواستم فکرمو ببرم سمت چيزايی که اين روزا خيلی درگيرشم ،نميرفت
دو ساعت تمام زير بارون راه رفتم بدون هيچ فکری.
حس خوبی بود
ولی هنوز روحم خستس
به دنبال چيزی ميگرده که اين نزديکی ها نيس....

''مهم ترين کار ما اين نيست که ببينيم در دور دست های مبهم و ناپيدا چه چيز هايی وجود دارد،بايد به آنچه آشکارا در پيش رو داريم بپردازيم''

وقتی تورو میبینمت دیگه نمیلرزه تنم

دلم میاد
میخوام برم
همین روزا
بدون تو
دارم میرم
باور بکن
اینم قسم به جون تو

به جون تو   دیگه تورو دوست ندارم
به جون تو   میرمو تنهات میزارم

جام دیگه انگار اینجا نیست
روز نبودنت دیگه برام روز مبادا نیست
توی شبای تنهاییم هیچ نوری از تو پیدا نیست