امروز بعد از روزگاری هوس قدم زدن توی بارون رو کردم
چه بارونی ميوومد
چه هوايی بود
چشمام فقط دونه های بارون رو دنبال ميکرد که هی ميباريدنو ميباريدن
هرچی ميخواستم فکرمو ببرم سمت چيزايی که اين روزا خيلی درگيرشم ،نميرفت
دو ساعت تمام زير بارون راه رفتم بدون هيچ فکری.
حس خوبی بود
ولی هنوز روحم خستس
به دنبال چيزی ميگرده که اين نزديکی ها نيس....

''مهم ترين کار ما اين نيست که ببينيم در دور دست های مبهم و ناپيدا چه چيز هايی وجود دارد،بايد به آنچه آشکارا در پيش رو داريم بپردازيم''